Ogień

Spędzanie czasu przy ognisku jest bardzo przyjemne.
Ognisko można nazwać czymś w rodzaju ognia pod kontrolą. Rozpalane jest bowiem w taki sposób, ażeby ogień nie mógł rozprzestrzeniać się i żeby można go było kontrolować. Oczywiście, trzeba tutaj bardzo uważać, albowiem z ogniem nie ma żartów i nawet chwila nieuwagi może nas kosztować wiele. Ogniska rozpala się w specjalnie do tego przeznaczonych miejscach – to znaczy przynajmniej powinno się tak robić. Wiadomo przecież, że niektórzy do tego rodzaju zaleceń w ogóle się nie stosują i rozpalają ogniska tam, gdzie akurat wyobraźnia im podpowie. Spędzanie czasu przy ognisku to naprawdę rewelacyjny sposób na relaks – najlepiej oczywiście latem, kiedy wieczory są przyjemne, zaś noce ciepłe. Można wówczas długo posiedzieć. Każdy chyba zgodzi się ze stwierdzeniem, że nic tak nie smakuje jak upieczone na ognisku kiełbaski. Upieczone w ten sposób ziemniaki również są wyśmienite. Ogniska rozpala się z reguły przy okazji jakiś biwaków tudzież obozów harcerskich, towarzyszą nam podczas wakacyjnych wypadów.

Pójść na pierwszy ogień – czyli być pierwszym w kolejności.
Kiedy mówimy o kimś, że poszedł na pierwszy ogień mamy na myśli to, że był on pierwszy w kolejności. Zwykle pójście na pierwszy ogień nie kojarzy nam się jakoś z czymś specjalnie przyjemnym. Alternatywnym stwierdzeniem w takim przypadku jest stwierdzenie, że ktoś po prostu poszedł na odstrzał. Dla przykładu w jakiejś firmie szykują się bardzo poważne zmiany. Już od dawna domniemywano, że mają one związek z nie najlepszą kondycją finansową przedsiębiorstwa, dlatego też jego zarząd podjął decyzję o zlikwidowaniu kilkunastu miejsc pracy. Nikogo nawet nie dziwi to, że na początku zostaną zwolnieni pracownicy po pięćdziesiątym roku życia – uznani za najmniej produktywną grupę pracowników, oni właśnie pójdą na pierwszy ogień. Pod gabinetem stomatologicznym siedzi pokaźna grupa pacjentów. Każdy cierpliwie i w miarę spokojnie czeka na to, aż przyjdzie jego kolej. Jednakże dentystka w pierwszej kolejności poprosi do gabinetu oczywiście pacjentów z tak zwanym bólem – to oni pójdą na pierwszy ogień.

Znaleźć się w krzyżowym ogniu pytań oznacza być dokładnie z czegoś odpytanym.
Nie jest przyjemnie znaleźć się w tak zwanym krzyżowym ogniu pytań. Każdy człowiek, który chociaż raz był w takiej właśnie sytuacji doskonale wie, jak można się wówczas czuć. A dopada człowieka bardzo nieprzyjemne uczucie bycia osaczonym. Niektórzy czują się wtedy wręcz zaszczuci. Człowiek wzięty w krzyżowy ogień pytań jest bardzo dokładnie odpytany – niekoniecznie z jednego zagadnienia, chociaż przeważnie o jeden temat chodzi. Jeśli jest szczery i nie ma rzeczywiście nic do ukrycia, poradzi sobie. Natomiast jeżeli kłamie, to w pewnym momencie da się na tym kłamstwie złapać, bo się pogubi w tym, co mówi. Dla przykładu bardzo znana dziennikarka słynąca z ostrego języka zaprosiła do swego programu pewnego równie znanego i równie kontrowersyjnego polityka. Tematem ich spotkania była słynna afera gruntowa. Mężczyzna znalazł się w krzyżowym ogniu pytań swojej rozmówczyni i już po kilkunastu sekundach stracił nad sobą panowanie. Nie potrafił bowiem wybrnąć z tej niewygodnej dla niego sytuacji.

Jak ogień i woda są zupełne przeciwieństwa.
O niektórych ludziach mówili, że są niczym ogień i woda. Jak doskonale wiadomo, woda i ogień to dwa przeciwstawne do siebie żywioły. Ogień ma to do siebie, że potrafi błyskawicznie wymykać się spod kontroli, zaś łagodna woda potrafi go ugasić. Odniesienie takiego porównania na międzyludzkie relacje oznacza, że mamy do czynienia z dwoma osobami, które różnią się od siebie diametralnie. Człowiek będący niczym ogień to człowiek z ogromnym temperamentem, najczęściej wybuchowy, bardzo łatwo ulegający skrajnym emocjom. Kto ktoś, kto przypomina bombę z opóźnionym zapłonem – chodzi i nie wiadomo kiedy eksploduje. Z kolei osoba, która w takim układzie określa się mianem wody to osobnik spokojny i raczej zrównoważony – zanim coś zrobi, zastanowi się nad tym co najmniej dwadzieścia razy. Dla przykładu rodzice mojej koleżanki byli od zawsze niczym ogień i woda. Ona rzutka i z temperamentem, zaś jemu nigdy się nigdzie nie śpieszyło. Pomimo tych różnic w usposobieniu, dogadywali się jednak znakomicie.

Zaogniona sytuacja to sytuacja o najwyższym stopniu zagrożenia.
Jak wszystkim doskonale wiadomo, ogień jest bardzo gorący. Wsadzenie do niego rąk może mieć naprawdę bardzo nieprzyjemny finał. Oparzenia mają bowiem to do siebie, że goją się niestety długo, a na dodatek proces ten nie przebiega zwykle bezproblemowo, jest raczej bolesny, a tego typu rany jątrzą się i potrafią być dosyć odporne na działanie środków gojących. Określenie jakiejś sytuacji mianem zaognionej oznacza, iż jest to sytuacja wielce ryzykowna i naprawdę niewiele potrzeba, ażeby przeistoczyła się w coś, nad czym ciężko będzie zapanować. Zaogniona sytuacja to sytuacja niebezpieczna i ryzykowna, najlepiej zachować przy niej bardzo dużą dozę ostrożności, ponieważ nie wiadomo, co się nawet za sekundę może wydarzyć. Dla przykładu europejskie państwa zjednoczone pod banderą Unii Europejskiej oraz oczywiście Stany Zjednoczone wysłały swoje wojska na Bliski Wschód. Znowu pachniało tam zbrojnym konfliktem, a wojna mogła wybuchnąć w każdej jednej chwili, sytuacja tam była znowu bardzo zaogniona.